رفتار شناسی با مدل DiSC

مدل رفتاری DiSC استاندارد یا زبان مشترکی است برای شناخت و بازگشایی رموز رفتاری افراد و پیش بینی رفتارهایی که به طور معمول از آنها مشاهده می شود. این مدل برای اولین بار در سال 1928 میلادی توسط دکتر ویلیام مولتون مارستون معرفی شد. او اعتقاد داشت که همواره چهار سبک رفتاری وجود دارد که می توان افراد را بر اساس آن طبقه بندی نمود. بنابراین با شناخت سبک غالب رفتاری طرف مقابل و سازگاری رفتارمان با تمایلات او، می توانیم در اکثر ارتباطاتی که برقرار می کنیم موفق باشیم.

اکنون با بیش از 40 سال اعتبار و بیش از 40 میلیون استفاده کننده در سراسر دنیا، مدل DISC به عنوان یکی از معتبر ترین ابزارهای خودشناسی و دیگرشناسی شناخته شده است. اگر چه این مدل اولا برای تحلیل رفتارهای افراد در محیط های کاری طراحی شده است اما در حوزه هایی مانند روانشناسی، روان سنجی، روابط خانوادگی، ارتباطات اجتماعی و روابط معلمین و مربیان با شاگردان نیز قابل استفاده است. از کاربردهای این مدل در حوزه های سازمانی می توان به بهبود روابط درون سازمانی مانند روابط مدیر-کارمند یا کارمند-کارمند، روابط فروشنده - مشتری، روابط درون تیمی، مذاکرات، مدیریت و حل تعارضات بین فردی، مصاحبه های استخدامی، ارزیابی، بهبود و توسعه سرمایه های انسانی، جلسات بهبود عملکرد فردی، توسعه فرهنگ سازمانی، افزایش بهره وری کارکنان، توسعه مهارت های کلیدی مدیریت و رهبری سازمانی، آموزش مربی گری، طراحی و ایجاد تیم های کاری موفق، بهبود کیفیت محیط کار، کاهش استرس در محیط کار و بسیاری از مقاصد فردی و سازمانی دیگر اشاره نمود.

تعریف رفنار در مدل DiSC
"رفتار" عبارت است از کلیه عمل و عکس العمل های قابل مشاهده از یک فرد در موقعیت ها و شرایط متفاوت که در این مدل به چهار نوع مجزا تقسیم بندی می شود. همه ما به نسبت های متفاوت از همه این تمایلات رفتاری برخوردار هستیم اما همواره میزان یک یا دو تمایل رفتاری در ما بیشترین است که به آنها "سبک های غالب رفتاری" گفته می شود. پس از شرکت در آزمون DiSC و مشخص شدن دو سبک غالب رفتاری، کلیه خصوصیات و تمایلات رفتاری در قالب گزارش های متنوع و با جزئیات کامل در اختیار فرد قرار می گیرد.




منبع: ارزیابی و آموزش در حوزه منابع انسانی